• The Skin & Nail club schoonheidssalon woerden withley pronk

The Skin & Nail Club

Als jong meisje was ik al gefascineerd hoe mijn moeder haar nagels mooi kon lakken. Hier was ze wekelijks een uurtje mee zoet. Heerlijk die geur van nagellak en remover. Daar is het waarschijnlijk begonnen… Zelf een ernstige nagelbijter van kinds af aan, probeerde mijn moeder mij met allerlei middeltjes van het bijten af te krijgen, niets hielp.  Toen wilde ik kunstnagels, binnen 2 uur lange nagels, geweldig toch? Zo gezegd, zo gedaan. Veel te lang natuurlijk! Owh als ik daaraan terug denk, het zag er niet uit. 

Omdat mijn nagels zo kort waren was er niet voldoende grip om de nagels goed vast te laten zitten, alles viel er steeds af, dat kostte mijn lieve ouders een fortuin. 

Toen ben ik de opleiding schoonheidsspecialiste gaan doen, mochten we uiteraard geen lange nagels hebben. Dit was een superleuke opleiding met een zeer ouderwetse juf, ze bleef maar hameren op ons rustige ritme tijdens een massage, deze vrouw zal ik nooit meer vergeten. Na deze versnelde opleiding van 1 pittig jaar, bleven die nagels altijd in mijn achterhoofd. Ook was er toen weinig werk te vinden in de schoonheidsbranche en ben ik een opleiding nagelstyling gaan doen. Wat was dat leuk zeg! 

Ja hoor, de glitters vlogen thuis door het hele huis. En de gel was niet aan te slepen, buurvrouwen, vriendinnen, vriendinnen van vriendinnen en daar de moeders weer van, zaten thuis aan onze eettafel om hun nageltjes te laten doen door mij. 

Omdat ik 17 was was het even lastig om zelfstandig te gaan, maar heb het toch doorgezet. In een kapsalon, dat was het begin .

Na een jaar verhuisde ik naar Woerden en kwam ik in een schoonheidssalon terecht waar ik in de salon werkte en een nageltafel kon huren, dat was een superleuke periode. Daarna in een kapsalon een plekje gehuurd en daarna in een andere schoonheidssalon. Klanten gingen gelukkig ook wel mee met de verhuizingen, dank daarvoor.

Zelf dacht ik alles te hebben gezien in het nagelvak, het vak stond een beetje stil en voor mijn gevoel was alles ‘plastic fantastic’, het voelde niet meer goed aan voor mij.

Nadat ik iedereen een nieuw en leuk onderkomen had gegeven ben ik gestopt en de kraamzorg in gegaan. Een super bijzonder en mooi beroep, maar helaas niet voor mij. Nachten was ik onrustig, omdat je te maken hebt met 24-uurs diensten, ook de zon- en feestdagen werken zijn niet mijn hobby, vandaar dat ik hier na 3,5 jaar mee ben gestopt. 

En natuurlijk bleven die nagels en schoonheidsbehandelingen trekken. Hup, op naar een groter huis (in Den haag) en daar mijn salon aan huis begonnen. Weer opnieuw heel spannend, omdat je als 17-jarige alles meer durft dan als je een aantal jaar ouder bent.

Op de zaterdagen was ik geregeld te vinden in een kledingwinkel in Woerden, om daar gellak bij klanten aan te brengen. Wat een gezelligheid in Woerden. Tot een lieve vriendin zei; ‘kom toch terug naar Woerden’. Om een lang verhaal kort te maken, heb ik dat gedaan. Zelfs 70% van de ‘oude’ klantjes zijn terug gekomen, superleuk en dankbaar ben ik daarvoor. Ook de meeste die op de zaterdagen alleen voor gellak kwamen zijn ook meegegaan. 

Hier zit ik dan, 2 jaar verder alweer, in een super leuke stad (waar ik overigens niet woon), in een mooi pand met hele lieve en vaste klanten. Boven verwachting liep de agenda snel vol, en had ik versterking nodig, daar kwam Wilma. Wilma helpt mee in de salon en doet vooral gellak. Toen vond mijn rug het niet meer leuk, en moest ik bijna stoppen met het zetten van wimperextensions. Maar daar kwam Judith, onze ‘wimper pimper’. Ondertussen helpt Judith ook mee met kunstnagels en gellak.

Wat een verhaal als ik het zo bedenk en typ. Maar dat heeft ermee te maken dat ik dit vak eigenlijk al heel lang doe, en nog steeds met veel plezier en liefde. 

Wie weet tot snel in de behandelstoel of aan de nageltafel?

Liefs, 

Whitley.

Team The Skin & Nail Club in Woerden Schoonheidssalon Whitley Pronk
“Klanten bleven gelukkig ook wel mee verhuizen, dank jullie daarvoor.”